Zaproszenie

 Zainteresowanych moją ,,pisaniną" zapraszam do odwiedzenia portalu ornecianka forum

zakładka - Kultura i sztuka.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

,,STACJA WORMDITT'' ROZDZIAŁ VII III a - IV a

7                                                                 III A / IV A      Okres nauki w trzeciej i czwartej klasie to czas, w którym z mojego punktu widzenia w szkole nie wydarzyło się nic, godnego nawet wzmianki. Nie musiałem w najmniejszym nawet stopniu wysilać się, by przyswajać wpajaną na lekcjach wiedzę. Wiele natomiast działo się poza szkołą.   W domu lekcjom nie poświęcałem zbyt dużo czasu – wszak było tyle ciekawszych zajęć.   Rodzice nie zmuszali mnie do przesiadywania ze szkolnymi podręcznikami odkąd przestali czerwienić się ze wstydu wysłuchując na wywiadówkach sarkania na temat moich możliwości intelektualnych.    Mając na uwadze mądrość życiową ojca, który mi powtarzał: ,,Synu, nigdy nie pchaj się by być pierwszym, ale też staraj się nie być ostatnim” a...
Czytaj więcej
  Agnes Miegel                     ES WAR EIN LAND                                           (To) BYŁ (TAKI) KRAJ …         Zimno, wiatr wieje po pustej ziemi naszej, popioły łatwiej rozwiewać niźli kurz i piasek. Na zburzonej ścianie wysoka pokrzywa, jeszcze wyżej oset na wietrze się kiwa. Był taki kraj... Co się z Tobą, Czasie stało? Tam złote żyto jak jezioro szumiało, tam brzmiał śpiew cichy olch kiełkujących dla klaczy do rzeki źrebaka wiodących. Bryły stodół trwały nieruchomo we śnie i katedra w mieście drzemała bezpiecznie. Był taki kraj... W Noc Świętego Jana ognia tany - od grobu, do grobu – po stare kurhany... Trwał w powietrzu ar...
Czytaj więcej

Dopełniacz

  Komu dziękować za ,,cały ten zgiełk”? Dlaczego wdzięcznym należy być? Czemu pokłony musi składać człek, li tylko za to, że może żyć?   Że go zaraza nie dopadła, że nie ubił go żaden drań, że cegła mu na łeb nie spadła, że dzisiaj obiad zjadł z dwóch dań.                            *   Powiadają – trzeba w coś wierzyć! Z wyraźnym naciskiem na ,,trzeba”. Nie, nie możesz się sprzeniewierzyć, bo przepustkę stracisz do nieba.   Jakoś tak dziwnie się składa, że im mniej wie, tym bardziej wdzięczny. Jak tylko trochę wiedzy posiada, Mniej bije czołem, mniej jęczy.   Ale z przepustki nie rezygnuje – pokrętna, tchórzliwa hybryda. Przezornie się asekuruje – a nuż, widelec – glejt się przyda.
Czytaj więcej